Generator kodów QR FREE

Nie. Wszystko, co tworzy to narzędzie, to statyczne kody QR: treść jest zakodowana bezpośrednio we wzorze, więc sam kod jest danymi. Nie ma przekierowania przez POLPROG, nie ma skróconego linku, nie ma konta i nie ma czego wyłączyć ani czemu pozwolić wygasnąć. Kod wygenerowany dziś za dziesięć lat nadal poprowadzi do tej samej treści, niezależnie od tego, czy ta strona wtedy istnieje. To przeciwieństwo kodu dynamicznego lub śledzącego, który koduje link do cudzego serwera i przestaje działać w chwili, gdy tamta usługa zostaje zamknięta, zmienia cennik albo traci domenę.

Nie. Cały generator działa w Twojej przeglądarce: koder, podgląd, nakładanie logo oraz eksport do PNG i SVG. Za tą stroną nie ma żadnego endpointu API, więc hasło Wi-Fi, prywatny numer telefonu czy wizytówka nie mają dokąd zostać wysłane, nawet przez przypadek. Dodane logo jest odczytywane przez FileReader i nigdy nie jest przesyłane. Możesz to sam sprawdzić, otwierając panel sieci w przeglądarce podczas korzystania z narzędzia: pozostanie pusty.

Określa, jaka część kodu może zostać uszkodzona, a kod nadal się odczyta. L odtwarza około 7 procent, M około 15, Q około 25, a H około 30. Wyższe poziomy dokładają nadmiarowość, przez co symbol o tej samej długości treści staje się gęstszy, więc moduły maleją, chyba że wydrukujesz go większy. M to właściwe ustawienie domyślne na ekran i czysty wydruk. Wybierz Q lub H, gdy kod trafi na coś, co bierze się do ręki, albo gdy nakładasz na niego logo, ponieważ logo zużywa część tego samego budżetu.

Ponieważ skaner musi odróżnić ciemne moduły od jasnych, a kod o niskim kontraście zawodzi dokładnie w tych warunkach, w jakich ludzie go używają: przy słabym świetle, słabszym aparacie, pod kątem. Narzędzie mierzy kontrast między wybranymi przez Ciebie kolorami i ostrzega poniżej mniej więcej 3:1, czyli tam, gdzie odczyty zaczynają zawodzić. Sygnalizuje też kod jasny na ciemnym tle, bo większość dekoderów zakłada ciemny na jasnym, a część w ogóle nie odczyta odwrotności. Przezroczyste tło jest oceniane względem bieli, bo to na niej zwykle będzie oglądane.

Logo zasłania część symbolu, a korekcja błędów musi odtworzyć to, co przykryje. Zasłonięcie rośnie z kwadratem szerokości: logo o szerokości 30 procent kodu zasłania 9 procent jego powierzchni, a o połowie szerokości zasłania 25 procent. Narzędzie porównuje to z budżetem wybranego poziomu i ostrzega, gdy logo zużywa ponad połowę, bo wydrukowany kod musi jeszcze znieść zarysowania, odblaski i zagięcia. Powyżej całego budżetu odmawia wprost. Po dodaniu logo podnosi też korekcję błędów do poziomu, który je udźwignie.

To gładka jasna ramka wokół kodu. Norma ISO/IEC 18004 przewiduje jej cztery moduły i nie jest to ozdoba: skaner używa tego pustego marginesu, żeby ustalić, gdzie symbol się zaczyna i kończy. Kod wydrukowany tuż przy kolorowym tle, zdjęciu albo krawędzi etykiety często w ogóle nie zostanie odnaleziony, choć sam wzór jest całkowicie poprawny. Narzędzie domyślnie daje cztery moduły, ostrzega poniżej i odmawia przy zerze.